يعنى : ( شِرْعَة : راه و پيروى كردن از قرآن و منهاج : راه و پيگيرى سنّت است ) . و آيه : ( شَرَعَ لَكُمْ مِنَ الدِّينِ - 13 / شورى ) اشاره به اصولى است كه تمام كيش‌ها و آئين‌ها در آن مساويند و نسخ در آن صحيح نيست مثل معرفت و شناخت خداى تعالى ، مانند آنچه كه آيه : ( وَ مَنْ يَكْفُرْ بِاللَّهِ وَ مَلائِكَتِهِ وَ كُتُبِهِ وَ رُسُلِهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ - 136 / نساء ) . به آن دلالت دارد . عدّه‌اى از علماء گفته‌اند - شريعت از اينجهت اينچنين ناميده شده كه تشبيهى است به - شَرِيعَةُ الماء : يعنى هر كسى به راستى راهى راست و مستقيم به آب و آبشخور پيدا كند به حقيقت سيراب و پاكيزه مىشود و منظور از سيراب شدن يا - الرّى - چيزى است كه حكماء گفته‌اند : « كنت أشرب فلا أروى فلمّا عرفت اللّه تعالى رويت بلا شرب » ( نوشيدم ، سيراب نمىشدم ، همين كه خداى تعالى را شناختم - بدون نوشيدن سيراب شدم ) و منظور از پاكيزه شدن يا تطهير آن چيزى است كه خداى تعالى گويد : ( إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً - 33 / احزاب ) و در آيه : ( إِذْ تَأْتِيهِمْ حِيتانُهُمْ يَوْمَ سَبْتِهِمْ شُرَّعاً - 163 / احزاب ) شُرَّعاً - جمع - شارع - است . ( ماهىها گروه گروه روز شنبه‌شان به سويشان مىآمدند ) . شَارِعَةُ الطّريق : جمعش - شَوَارِع - است ( يعنى گذرگاه‌ها ، و خيابانها ) . أَشْرَعْتُ الرّمحَ : نيزه را به سويش مستقيم گرفتم . شَرَعْتُهُ فهو مَشْرُوعٌ : به طريق شرع انجامش دادم و شرعى است . شَرَعْتُ السفينةَ : بادبان كشتى را برافراشتم تا حركتش دهد و به يك سوى هدايتش كند . هم فى هذا الأمر شَرْعٌ : آنها در اين كار يكسانند يعنى با هم شروع مىكنند ، شَرْعُكَ من رجل زيد : اين اندازه كافى است كه زيد را طلب كنى يعنى او كسى است كه در كارش تو را وارد مىكند يا تو او را در كارت وارد مىكنى .